Spring i wstrzykiwanie zależności między bean’ami o różnych zasięgach.

Filed Under Category Spring by radoslaw.holewa

Na pewno wszyscy z Was znają framework (rusztowanie aplikacyjne? LOL) Spring, więc nieobce jest wam hasło Dependency Injection. Wielu z Was codziennie korzysta z dobrodziejstw jakie daje DI, a niektórzy nie są w stanie się bez tego obejść.
Jak wiemy w Springu dostępnych jest kilka zasięgów które określają cykl życia bean’ów (ziaren), bean’y te mogą być od siebie wzajemnie zależne.
Uzależnienie jednego bean’a od drugiego jest w Springu dziecinnie proste i polega na napisaniu kawałka XML:

<?xml version=“1.0″ encoding=“UTF-8″?>
<beans xmlns=“http://www.springframework.org/schema/beans”
xmlns:xsi=“http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance”
xsi:schemaLocation=“http://www.springframework.org/schema/beans
http://www.springframework.org/schema/beans/spring-beans-2.0.xsd”>

</beans>

Gdzie postać klasy FirstBean jest następująca:

package org.holewa;

public class FirstBean {

}

Klasa SecondBean zawiera akcesory dzięki którym zostanie wstrzyknięta zależność od FirstBean:

package org.holewa;

public class SecondBean {

private FirstBean firstBean;

public FirstBean getFirstBean() {
return firstBean;
}

public void setFirstBean( FirstBean firstBean ) {
this.firstBean = firstBean;
}
}

To jest chyba najbardziej trywialny przykład zdefiniowania wzajemnych zależności jaki kiedykolwiek wymyślono
Obydwa zdefiniowane powyżej bean’y mają ten sam zasięg, który jest domyślnie zasięgiem singleton.
Sytuacja się jednak nieco komplikuje gdy chcemy stworzyć zależności między bean`ami o różnych zasięgach, tu przykładowo zasięg sesji (session) oraz singleton. O ile wykorzystanie singleton’a w bean’ie o zasięgu sesji jest bezproblemowe (dla wszystkich sesji będzie jeden singleton) o tyle sprawa jest bardziej zagmatwana w przeciwną stronę, bo skąd mamy wiedzieć o którą instancję bean’a chodzi, jest ich przecież wiele (jedna per sesja)? Otóż z pomocą przychodzi nam oczywiście Spring i programowanie aspektowe. Dzięki wykorzystaniu AOP Spring tworzy dynamic proxy które to pośredniczy podczas odwołania się do bean’a. Tak powstałe proxy automagicznie (uwielbiam to określenie :D) odnajduje bean’a znajdującego się w zasięgu sesji z której nastąpiło do niego odwołanie i zwraca do niego referencję. Niestety Spring nie jest aż tak automagiczny jakbyśmy chcieli (a może i dobrze :P), dlatego też trzeba w definicji wybranego bean’a (w tym przypadku tego o zasięgu sesji) zastosować specjalny tag który poinformuje Springa, że odwołania do tego bean’a będą odbywać się dzięki zastosowaniu dynamic proxy.

Robi się to następująco:

<?xml version=“1.0″ encoding=“UTF-8″?>
<beans xmlns=“http://www.springframework.org/schema/beans”
xmlns:xsi=“http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance”
xmlns:aop=“http://www.springframework.org/schema/aop”
xsi:schemaLocation=“http://www.springframework.org/schema/beans
http://www.springframework.org/schema/beans/spring-beans-2.0.xsd
http://www.springframework.org/schema/aop
http://www.springframework.org/schema/aop/spring-aop-2.0.xsd”>

</beans>

Klasy Singleton i SessionData są tworzone analogicznie do klas FirstBean i SecondBean.
Taka definicja w zupełności wystarcza do tego aby z poziomu singletona odwoływać się do danych (bean’ów) znajdujących się w zasięgu aktualnej sesji.